سیستم‌های اسپرینکلر اطفاء حریق

سیستم‌های اسپرینکلر اطفاء حریق – طراحی، عملکرد و استانداردها

۱. مقدمه و تاریخچه

اسپرینکلر اطفاء حریق

سیستم‌ های اسپرینکلر اطفاء حریق به ‌عنوان خط اول دفاع در برابر آتش‌سوزی‌ های ساختمانی شناخته می‌شوند.

نخستین  نسخه این سیستم های کاربردی توسط هنری پرمالی در سال ۱۸۷۴ ثبت شد و امروزه مطابق استاندارد NFPA 13 (انجمن ملی حفاظت از حریق آمریکا) طراحی می‌گردند. بر اساس گزارش FM Global، ساختمان‌های مجهز به اسپرینکلر ۶۰٪ کمتر دچار خسارت‌ های عمده می‌شوند (FM Global, 2021).

اسپرینکلرها را می‌توان در طرح ‌های مختلفی ساخت تا الگوهای پاشش ، زمان واکنش و فشار متفاوت را ارائه دهند.

NFPA 13: Standard for the Installation of Sprinkler Systems (2023 Edition)

FM Global Data Sheet 2-0: Fire Protection (2021)

۲. انواع سیستم‌ های اسپرینکلر

طراحی اسپرینکلر ها توسط مراجع استاندارد حریق مانند NFPA (انجمن حفاظت حریق ملی آمریکا و VdS آلمان) تشریح می‌شود.

۲-۱. سیستم‌ های تر (Wet Pipe)

سیستم‌ های تر (Wet Pipe)

سیستم‌های تر رایج ‌ترین نوع اسپرینکلر ها هستند. لوله ‌ها در این سیستم ‌ها با آب تحت فشار پر شده ‌اند و فقط در فضا های مقاوم در برابر یخ‌ زدگی ساختمان نصب می‌شوند و به دلیل سادگی، بسیار قابل اعتماد هستند.

وقتی یک اسپرینکلر اتوماتیک برای مدت کافی در معرض دمایی برابر یا بالاتر از دمای درجه‌ بندی شده قرار گیرد، المان حساس به حرارت (مثلاً حباب شیشه‌ای) شکسته می‌شود و اجازه می‌دهد آب (که تحت فشار نگه ‌داشته شده) از اسپرینکلر جاری شود.

کاربرد: ساختمان ‌های با دمای محیط بالای 4 درجه سانتی گراد

مکانیزم: لوله‌ ها همیشه پر از آب تحت فشار هستند.

مزیت: پاسخ فوری در زمان حریق (کمتر از ۱۰ ثانیه) می باشد.

۲-۲. سیستم ‌های خشک (Dry Pipe)

سیستم ‌های خشک (Dry Pipe) 

سیستم‌ های خشک در فضاهایی نصب می‌شوند که دمای محیط ممکن است به اندازه‌ای پایین باشد که آب درون سیستم تر را منجمد کند و آن را غیرقابل استفاده سازد؛ سیستم‌های خشک معمولاً در سردخانه‌ ها، پارکینگ‌ های خودرو و ساختمان‌های بدون سیستم گرمایشی یا مناطق حساس به آب استفاده می‌ شوند؛ زیرا سیستم‌ های خشک نشت آب ندارند.

لوله‌کشی اسپرینکلر در این سیستم ‌ها با هوای فشرده پر شده است. در این دسته بندی  از یک شیر هشدار ویژه (Alarm Valve) برای جدا کردن لوله‌ های اسپرینکلر از لوله ‌های تأمین آب استفاده می‌شود که وقتی یک یا چند اسپرینکلر اتوماتیک در معرض دمایی برابر یا بالاتر از دمای درجه‌ بندی شده قرار می گیرد، باز می‌شود و به هوای درون لوله‌ کشی اجازه تخلیه از آن اسپرینکلر را می‌دهد؛

با افت فشار هوای درون لوله‌کشی، اختلاف فشار در دو طرف شیر هشدار تغییر می‌کند و شیر باز شده، اجازه ورود آب به سیستم لوله‌کشی را می‌دهد.

کاربرد: فضاهای یخ ‌زده (انبارهای سرد)

مکانیزم: لوله‌ ها پر از هوا/نیتروژن تحت فشار بوده و آب پس از فعال‌سازی اسپرینکلر وارد می‌شود.

مطابق استاندارد (ASHRAE Handbook—HVAC Applications)فصل ۵۳

۲-۳ سیستم‌های سیلابی (Deluge)

سیستم‌های سیلابی (Deluge) 

سیستم‌های سیلابی سیستم ‌هایی هستند که تمام اسپرینکلر های متصل به آن‌ها باز هستند. این اسپرینکلرها فاقد المان حساس (حباب شیشه ‌ای) هستند. سیستم ‌های سیلابی در مناطقی استفاده می‌شوند که نگرانی در مورد گسترش سریع آتش وجود دارد. اسپرینکلرهای باز، آب را در کل محل مورد نظر پخش می کنند.

در این دسته، لوله‌کشی با فشار اتمسفر پر شده است و یک شیر سیلابی (Deluge Valve)(که به صورت مکانیکی فعال می‌شود ) در صورت آتش‌سوزی باز خواهد شد و به آب اجازه پر کردن لوله ‌های اسپرینکلر را می‌دهد. شیر سیلابی توسط سیگنالی از یک سیستم اعلام حریق فعال می‌شود و پس از فعال‌سازی باز باقی می‌ماند. سیستم اعلام حریق شامل حسگرهای دود یا حرارتی است که سیستم هشدار را فعال کرده و شیر سیلابی را باز می‌کند.

کاربرد: صنایع پتروشیمی، فرودگاه‌ ها

ویژگی: تمام اسپرینکلرها باز بوده و آب همزمان تخلیه می‌شود.

۲-۴ سیستم‌ های پیش‌عملگر (Pre-action)

سیستم‌ های پیش‌عملگر (Pre-action) 

فلسفه طراحی و کاربرد

سیستم‌های پیش‌عملگر به عنوان راهکاری میانه بین سیستم‌های لوله-تر (Wet Pipe) و لوله-خشک (Dry Pipe) طراحی شده‌اند. هدف اصلی در این سیستم‌ها، حذف ریسک تخلیه تصادفی آب در محیط‌هایی است که تجهیزات یا آثار گران‌بها در برابر رطوبت بسیار آسیب‌پذیر هستند. طبق ASHRAE Handbook (2023) در فصل ۵۳، این سیستم‌ها برای فضاهایی که «تداوم عملیات» (Continuity of Operations) و «حفاظت از دارایی‌های حساس» در آن‌ها حیاتی است، مانند مراکز داده (Data Centers)، اتاق‌های سرور، موزه‌ها، و آرشیوهای اسناد فیزیکی، گزینه‌ی استاندارد محسوب می‌شوند.

مکانیزم عملکرد و انواع اینترلاک

برخلاف سیستم‌های سنتی، در سیستم پیش‌عملگر، لوله‌ها در حالت عادی حاوی آب نیستند بلکه با هوای فشرده یا نیتروژن پر شده‌اند. فرآیند ورود آب به لوله‌ها توسط یک شیر کنترل الکترونیکی (Pre-action Valve) مدیریت می‌شود. بر اساس استانداردهای NFPA 13 و راهنماهای فنی Grundfos، این سیستم‌ها به سه دسته تقسیم می‌شوند:

  • تک‌قفل (Single Interlock): ورود آب به داخل لوله‌ها تنها با فعال شدن سیستم اعلام حریق (مانند دتکتور دود) انجام می‌شود. در این حالت حتی اگر یک اسپرینکلر بشکند، تا زمانی که دتکتور فرمان ندهد، آبی تخلیه نمی‌شود.
  • جفت‌قفل (Double Interlock): این ایمن‌ترین حالت است که در آن برای ورود آب به لوله‌ها، هم باید سیستم اعلام حریق (دود/حرارت) فعال شود و هم یکی از سری‌های اسپرینکلر بر اثر حرارت ذوب شود. طبق استانداردهای VDA (اتحادیه صنایع خودرو آلمان)، این مکانیزم در خطوط تولید حساس و انبارهای قطعات الکترونیک برای جلوگیری از خسارات ناشی از شکستگی‌های فیزیکی لوله‌ها الزامی است.
  • بدون قفل (Non-Interlock): آب با فعال شدن هر یک از موارد (دتکتور یا اسپرینکلر) وارد سیستم می‌شود.

تأمین آب اسپرینکلر ها

سیستم‌های اسپرینکلر با هدف کنترل یا سرکوب آتش طراحی می‌شوند. آتش معمولاً تا زمان تمام شدن مواد سوختنی یا خاموش‌سازی دستی توسط آتش نشانان، کاملاً خاموش نمی‌شود. مهندسان مشاور یا طراح، بسته به نوع ساختمان و کاربری آن، انواع مختلفی از این سیستم ‌ها را انتخاب می‌کنند.

تأمین آب مورد نیاز پمپ ‌های آتش‌نشانی در سیستم ‌های اسپرینکلر باید الزامات مربوط به دبی (میزان جریان)، فشار و مدت زمان کافی جهت فعال شدن سیستم را برآورده کند. منابع می‌توانند شامل شبکه‌ های آب عمومی، مخازن ذخیره آب و منابع گسترده مانند دریاچه ‌ها، رودخانه‌ ها و کانال‌ ها باشند.

تأمین آب کافی برای پمپ‌های آتش‌نشانی ضروری است؛ بسته به سطح خطر، باید منابع آب به صورت تکی یا دوتایی نصب شوند تا تامین آب کافی و قابل اطمینان برای پمپ‌ های حریق تضمین گردد. یک منبع آب دوتایی می‌تواند از دو شبکه آب عمومی مجزا یا یک شبکه آب عمومی + یک مخزن ذخیره تشکیل شده باشد. معمولاً برای جلوگیری از تداخل بین پمپ ‌ها، یک خط مکش از منبع آب به هر پمپ آتشنشانی نصب می‌شود؛ این معیارهای طراحی در استانداردهای مختلف نصب اسپرینکلر تشریح شده‌اند.

آب باید عاری از اجسام خارجی بوده و به اندازه کافی تمیز باشد تا توسط سیستم اسپرینکلر قابل استفاده باشد. برای جلوگیری از ورود اجسام ناخواسته به سیستم، باید یک صافی (فیلتر/استرینر) در محل ورود به خط مکش پمپ‌های آتش‌نشانی نصب شود یا ترجیحاً بر روی هر خط مکشی که از یک مخزن جداکننده (Break Tank) تغذیه می‌کند، یک صافی نصب ‌شود تا از تجمع رسوب در آب ذخیره ‌شده جلوگیری گردد.

شرکت گراندفوس (Grundfos) مجموعه ‌ها و سیستم‌های پمپ آتش‌نشانی را به عنوان بخشی از سیستم‌های اسپرینکلر تأیید شده برای حفاظت حریق صنعتی و تجاری تأمین می‌کند.